ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΙΑ

Οξυτενή Κονδυλώματα

Τα κονδυλώματα αποτελούν μια εξαιρετικά συχνή λοίμωξη του δέρματος και των βλεννογόνων του γεννητικού συστήματος καθώς και του πρωκτού. Οι αλλοιώσεις εμφανίζονται κατά βάση στις μηροβουβωνικές πτυχές, στο εφήβαιο και πιο σπάνια σε άλλα σημεία του σώματος. Αιτία της μόλυνσης αυτής είναι ο ιός των ανθρώπινων κονδυλωμάτων (HPV) που μεταδίδεται κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής.

Η διάγνωσή τους γίνεται από τον έμπειρο δερματολόγο, ο οποίος θα συστήσει την κατάλληλη θεραπεία.

Μέθοδοι θεραπείας οξυτενών κονδυλωμάτων:

Φαρμακευτικές μέθοδοι:
• Ποδοφυλλοτοξίνη 
• Τριχλωροξικό οξύ
• Ιμικουιμόδη

Μηχανικές μέθοδοι:
• Καταστροφή κονδυλωμάτων (κρυοπηξία, Laser CO2, ηλεκτροδιαθερμία)
• Εκτομή κονδυλωμάτων (λαβίδα βιοψίας, νυστέρι)

Έρπης γεννητικών οργάνων

Ο έρπης των γεννητικών οργάνων προκαλείται από τον ιό HSV (Herpes Simplex Virus) και είναι μια σεξουαλικώς μεταδιδόμενη νόσος. Ο ιός HSV2 μεταδίδεται μέσω της σεξουαλικής επαφής και προσβάλλει το δέρμα ή τους βλεννογόνους των γεννητικών οργάνων. Προκαλεί δερματικά έλκη (ερύθημα, φουσκάλες, πληγές) και μπορεί να βρίσκεται στο δέρμα της γεννητικής περιοχής χωρίς ωστόσο ορατά σημεία λοίμωξης.

Η μετάδοση του ιού είναι πιθανή κυρίως από την επαφή με το δέρμα κάποιου που νοσεί. Από τη στιγμή που ο ιός προσβάλλει έναν οργανισμό, δεν εκριζώνεται. Η αντιμετώπισή του γίνεται με φάρμακα, που έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν τη διάρκεια, τη συχνότητα των εκδηλώσεων και τις υποτροπές της νόσου.

Η καλύτερη πρόληψη σε περίπτωση σεξουαλικής επαφής είναι η χρήση προφυλακτικού.

Άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα αποτελούν η λοίμωξη από τριχομονάδες, οι φθείρες (ψείρες) της γεννητικής χώρας, τα χλαμύδια, η γονόρροια, η ηπατίτιδα, το AIDS (HIV1, 2), η σύφιλη, οι βακτηριδιακές ή καντιντιασικές κολπίτιδες, το μαλακό έλκος, το βουβωνικό λεμφοκοκκίωμα, το αφροδίσιο κοκκίωμα, η ψώρα κ.ά.